لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

روزنه های بزرگ مستطیلی از جمله وسایلی هستند که در مجاری جریان نظیر، کانالهای آبیاری، رودخانه های مسیل های کوچک آبخیزها، به عنوان یک وسیله اندازه گیری دبی جریان مورد استفاده قرار می گیرند. به خصوص از این وسیله برای محلهایی که افت کم وجود دارد به صورت مستغرق استفاده می شود. برای روزنه هایی که شرایط جریان در پایین دست آزاد و نیمه آزاد باشد، ضریب دبی تابعی از ارتفاع آب بالادست و ارتفاع روزنه از بستر رودخانه استخراج شده است. برای شرایط مستغرق تنها عدد 0.61 به طور متوسط در منابع پیشنهاد شده است ولی از آنجا که مقدار ضریب دبی به شرایط جریان بالادست و پایین دست همچنین ابعاد روزنه بستگی دارد، لذا مطالعه حاضر با هدف ایجاد رابطه ای برای تعیین معادله ضریب دبی روزنه های بزرگ مستطیلی انجام گرفت. در این مطالعه با ساخت یک مدل در آزمایشگاه و انجام آزمایشهای متعدد و با استفاده از یک نرم افزار آماری رابطه ای برای ضریب دبی به صورت تابعی از نسبت اختلاف سطح آب بالادست و پایین دست روزنه مجموع عرض و ارتفاع سرریز ارایه شده است.

در پژوهش حاضر به بررسی سازه های برشی مجهز به میراگرهای MR و Orifice تحت بار انفجار زیرسطحی پرداخته شده است. این مطالعه علاوه بر تحریک انفجار زیرسطحی (با توجه به ماهیت متفاوت این گونه از بارگذاری ها) به منظور بررسی روند کارآیی و مقایسه پاسخ­ های حاصل از اعمال این گونه تحریک به سازه از تحریک زلزله نیز بهره گرفته است. دو میراگر انتخابی از دسته ابزارهای کنترل نیمه فعال هستند، که با بهره گیری از تغییر ولتاژ ورودی و تغییر میدان مغناطیسی، نیروی تولیدی میراگر را متناسب با تحریک وارده تغییر می دهند. پاسخ های سازه بر اساس عملکرد میراگرهای انتخابی با بهره گیری از الگوریتم Clipped-Optimal بررسی شده است. در این الگوریتم، به منظور بررسی دقیق­تر پاسخ ­های سازه­ های انتخاب شده نیروی میراگرها با استفاده از ولتاژ بهینه و ولتاژ حداکثر به سازه اعمال شده است. لازم به ذکر است، علاوه بر کنترل نیمه فعال در برخی از موارد به منظور مقایسه بین پاسخ های به دست آمده از الگوریتم کنترل LQR نیز استفاده شده است. در این پژوهش از دو سازه 3 و 5 طبقه برای بررسی عملکرد الگوریتم مورد اشاره تحت تحریک وارده استفاده شده است، بر این اساس به منظور تخفیف اثرات مخرب ناشی از تحریکات وارده به سازه دو میراگر در طبقات مختلف جایگذاری شده ­اند. با توجه به بهره گیری از الگوریتم مورد اشاره و نتایج تحلیل دو سازه برشی و اعمال میراگرها در طبقات مختلف سازه ها، می توان عملکرد مناسب الگوریتم و میراگرها را در سازه های انتخابی مشاهده کرد.

آبگیری سیستم های پر و تخلیه کننده آب بندها در بارهای کم عموما از طریق شکافهای تعبیه شده در دروازه صورت می گیرد و انرژی جریان توسط موانع هیدرولیکی و حوضچه آرامش مهار می شود. در سیستم جدید دروازه به صورت صندوقی طراحی شده و باز شدگی ها در دو جدار بالادست و پائین دست ایجاد شده و کنترل جریان توسط دریچه های تعبیه شده روی این بازشدگی انجام می شود این سیستم مرکب از چندین بازشدگی به صورت روزنه در بالادست و معادل آن به صورت دریچه تحتانی در سمت پائین دست دروازه است. یکسری آزمایشاتی جهت تعیین ضریب دبی (Cd) این باز شدگی برای بهینه کردن ابعاد آنها به نحوی که بتوان انرژی سیستم را مهار نمود انجام شده است. نتایج نشان می دهد که ضریب جریان این سیستم متفاوت از ضریب دبی روزنه و دریچه های کشوئی بوده و معمولا مقدار آن بسیار کمتر از ضریب دبی آنها می باشد. این امر به دلیل تفاوت در لبه روزنه و افت هیدرولیکی در بین دو جدار است. در مطالعه حاضر رابطه ای برای مقادیر ضریب دبی روزنه های متوالی ارائه شده است.

تکنیک SFS از جمله روشهایی است که جهت تولید DTM از مناطق Texture ضعیف، مطرح میباشد که با در نظر گرفتن ارتباط درجات خاکستری تصویر، توپوگرافی سطح زمین وجهت تابش نور، امکان بازسازی DTM از یک تصویر را امکانپذیر میسازد. دراین تحقیق، جهت پیاده سازی این الگوریتم براساس مدل لامبرتین از دو نوع داده، شبیه سازی شده واقعی، استفاده شده است. مدل رقومی زمین برای تصویر شبیه سازی شده از یک سطح Bilinear با دقت حدود 3 سانتیمتر و برای تصویر واقعی از یک منطقه تپه ماهوری، با دقت حدود 4 متر، بازسازی شد. تفاوت نتایج فوق ناشی از آن است که درجات خاکستری تصویر علاوه بر توپوگرافی منطقه جهت تابش خورشید، متاثر از عواملی است که در این تکنیک مد نظر قرار نگرفته است. همچنین با توجه به اینکه از اثر مخرب نویز بر روی نتایج حاصل ازبازسازی DTM نمی توان صرفنظر نمود، در این تحقیق یک مرحله پیش پردازش رادیومتریکی جهت تقلیل این نوع ازخطاها بر روی تصویر واقعی، صورت گرفت.